Nicola Arthen's praktijk is een onderzoek naar de wederzijdse relaties tussen de capaciteiten van objecten en mensen, een onderhandeling tussen locatie en ervaring. Door dingen te isoleren van hun perifere staat en ze tot protagonisten te maken, gaat hij op zoek naar hun vermogen om de menselijke ervaring te verbeteren. Zijn installaties, beelden en video's dragen vaak bij aan een gereguleerde omgeving, zoals op maat gemaakte temperatuurapparaten of de gescripte stem die wordt gebruikt in auto-navigatiesystemen.

Over de karakteristieke vermogens van kunstruimtes stelt hij dat kunstruimtes dienen als een soort poortwachter, die filtert wat van de buitenwereld wel en niet mag binnenkomen. In tegenstelling tot onze dagelijkse leefomgevingen, waar dit type filtering duidelijk moeilijker lijkt te beheren. 'Dit is iets waarvan ik het moeilijk vind om het als vanzelfsprekend te beschouwen, vooral in deze tijd.'