Iris van der Zee is geïnteresseerd in de manier waarop culturele objecten deel uitmaken van de menselijke ervaring in het verleden, heden en toekomst, en hoe deze ontmoetingen in de loop van de tijd veranderen. De kunstenaar is met name gefascineerd door het gevoel van vervreemding dat mensen kunnen ervaren van de fysieke wereld, voortkomend uit de eindeloze stromen van beeldreproducties; dit gevoel resulteert in een discrepantie tussen de fysieke wereld en de wereld van beelden. Door het tastbare te mengen met het virtuele bestaat Iris' praktijk uit een samenspel tussen beeldhouwkunst en fotografie.