Onder andere heeft Kim David Bots interesse in het gebruik van taal in grappen, uitdrukkingen, spreekwoorden, enzovoort, omdat ze zich vaak presenteren als direct, kort, duidelijk, met een zweem van wijsheid, terwijl ze tegelijkertijd ongelooflijk obscuur zijn of geworteld zijn in een verleden dat voor ons volledig nonsensicaal is geworden. Hiermee komt ook een interesse in fragmentarische verhalenvertelling en de manier waarop verhalen zich in de loop der tijd kunnen opbouwen. Een andere toenemende interesse van Bots is het idee van verschillende, 'verknoeide iteraties' van hetzelfde werk. Hij zou er eindeloos over door kunnen gaan, maar deze tekst heeft beperkingen qua omvang, tot grote frustratie van de kunstenaar, of zoals hij het verwoordt: 'Ik ben niet goed in beknopt zijn.'