In zijn werk onderzoekt Luuk van Raamsdonk thema's als geschiedenis, identiteit, trauma en de relatie tussen de mens en zijn omgeving. Door middel van fotografie, bewegend beeld en installaties bevraagt hij dominante narratieven en vestigt hij de aandacht op wat vaak over het hoofd wordt gezien, tot zwijgen wordt gebracht of wordt uitgewist. 

Hij werkt voornamelijk aan langlopende, onderzoeksgedreven projecten waarin hij cycli van afwezigheid, herinnering en reconstructie onderzoekt. Zijn praktijk is geworteld in langdurige betrokkenheid bij plaatsen, mensen en archieven, waarbij ruimte is voor herhaling en herlezing. Archiefmateriaal, zowel institutioneel als persoonlijk, speelt een centrale rol in zijn werk en functioneert niet als vaststaand bewijs, maar als iets gefragmenteerds dat openstaat voor herinterpretatie. Zijn werk combineert de documentaire kwaliteiten van fotografie met een conceptuele en ruimtelijke benadering. Zo reflecteert Van Raamsdonk op hoe persoonlijke verhalen verbonden zijn met bredere sociale en culturele contexten.