De kern van het werk van Marijn Ottenhof is altijd performatief; ofwel in de live aanwezigheid van acteurs die interacteren met het publiek, ofwel in performatieve elementen zoals toneeldecors, scripts en soundtracks. Het uitgangspunt in haar werk is een fascinatie voor vertrouwen en controle. De huidige tijdsperiode, met zijn snelle opeenvolging van crises, lijkt een samenleving te creëren die lijdt aan posttraumatische stress. Het gebrek aan vertrouwen in autoriteiten en het onvermogen om op vaste grond te staan, leidt tot symptomen zoals hypervigilantie, repetitieve patronen, fragmentatie en emotionele dissociatie, en daarom keren deze terug als strategieën in haar werk. De realiteit als een construct vertaalt zich in minimalistische, gestileerde toneeldecors waarin acteurs op ongemakkelijke wijze regels uit kritische theorieën en politieke toespraken leveren, of improviseren op basis van hun eigen ervaring. Voor- en achterkant, feit en fictie, het gescripte en het ongescripte worden door elkaar gehaald.