Het werk van Paul de Jong bestaat uit tekeningen, schilderijen en schilderij-achtige sculpturen. Het toont een wereld die bestaat uit ongrijpbare lichamelijke vormen in vacuüm-achtige ruimtes. Samengeklonterd, opgestapeld of uitgerekt, bevinden de vormen zich in een ongemakkelijke staat van voortdurende blootstelling aan de onontkoombare maar langzame kracht van de zwaartekracht. Het kader fungeert als de grens van deze dubbelzinnige plaatsen, waar vormen dicht op elkaar zitten en strijden om hun individuele ruimte. Door de speelse aard van de geschilderde vormen blijft de kijker achter in een paradoxale toestand van harmonieuze claustrofobie.