Een bericht vliegt soms hoog over iemands hoofd, of maakt een noodlanding en wordt een misverstand. Ook al hebben signalen onvoorstelbare kilometers overbrugt, nog kunnen ze onbeantwoord blijven. Zo kan ook gelden voor herinneringen, inscripties van geschiedenissen die voortleven zonder direct herkend te worden. In Saija’s verkenning van Melanesisch-Molukse ervaringen probeert hij deze vluchtige momenten te vangen en erkent hij dat het misschien nooit te laat is om dingen op te helderen. Via zijn multimedia werk zoekt Saija naar manieren om de vaste vormen van geschreven geschiedenis uit te dagen, tegen te spreken of andere ervaringen en manieren van leven ernaast te zetten.

Hij put uit gedeelde ervaringen, mondelinge geschiedenissen en archieven om alternatieve verbindingen zichtbaar te maken en dominante vertellingen te herzien.