Zwaantje Kurpershoek brengt verhalen en materialen samen via beeldhouwkunst, installaties, schilderkunst en objecten. In haar werk verkent ze conceptuele ficties die ze zelf creëert, gevormd door elkaar overlappende gedachten en een breed scala aan bronnen, waaronder anime, games, boeken, persoonlijke ervaringen, nieuws, mythen, christelijke verhalen, familiegeschiedenis en wiskundige concepten. Ze werkt met materialen variërend van persoonlijke bezittingen tot nieuwe en gevonden objecten, en maakt daarbij gebruik van onconventionele technieken zoals het naaien van papier, het lasergraveren van keramiek en het tekenen met siliconen. In haar proces reageren verhalen, materialen en technieken op elkaar. Ze beschrijft haar praktijk als een vorm van ‘knopen’, waarin ze materiële en immateriële elementen met elkaar verbindt om te onderzoeken hoe ze zich tot elkaar verhouden en welke verbanden daartussen kunnen worden blootgelegd.

Een soortgelijke benadering van ‘knopen’ is terug te vinden in haar schilderijen. Schilderen biedt haar een directere manier om deze conceptuele ficties te verkennen via beelden en tekeningen, waardoor gedachten en ideeën naast elkaar kunnen bestaan en verschillende werelden kunnen vormen. Veel van deze ficties draaien om personages die ze ‘spelers’ noemt, wier eigenschappen en verhalen hun materiële vormen bepalen. Deze spelers blijven fluïde en passen zich aan materialen, ruimte en tijd aan, waardoor haar praktijk een vorm van mythevorming wordt.