Jonathan van Doornum visualiseert intermenselijk contact door moderne technieken, historische objecten en traditionele gebruiken te gebruiken. Zijn sculpturen verkennen de onzichtbare wereld van objecten die zenden en ontvangen. "De werken die ik maak zijn uitgebreide structuren die bestaande principes en nieuwe verhalen met elkaar verbinden. Deze verhalen zijn niet altijd direct leesbaar. Ik probeer een kijker ervan te overtuigen om twee keer te kijken door hen te lokken met het fysieke uiterlijk van het werk. Ik vertaal zorgvuldig geselecteerde culturele en historische verwijzingen naar vorm en verbeelding." Als gevolg hiervan creëert hij langzaam werken die refereren aan tijd en ruimte. Materialiteit en vakmanschap zijn belangrijke aspecten voor hem, hij maakt het merendeel van de sculpturale onderdelen zelf. Daarom is zijn maakproces langzaam geëvolueerd tot een verfijnd denkproces met materialen.