Rein Kooyman brengt de subtiele patronen van de natuur in beeld door alledaagse, onopgemerkte natuurlijke objecten centraal te stellen. Door gebruik te maken van eenvoudige materialen waaronder stenen, moedigt hij het publiek aan om weer contact te maken met de rustige, vaak over het oog verloren aspecten van de natuur, in een continue zoektocht naar een eenvoudiger leven.

In een wereld die gebukt gaat onder overproductie, digitale afleidingen en stedelijke chaos, inspireert zijn meditatieve aanpak, gebaseerd op herhaling en reflectie, tot een terugkeer naar traagheid en intentionaliteit. De relatie tussen Kooyman en het berglandschap waarnaar hij keer op keer terugkeert, verveelt nooit; het onthult altijd weer gedetailleerdere en diepere lagen. De kwetsbaarheid van de seizoenen herinnert hem eraan dat alles voortdurend in beweging is en niets vaststaat. Door stilte te omarmen en aandacht te hebben voor de natuurlijke wereld om ons heen, gelooft Kooyman dat we een diepere verbinding met het leven zelf kunnen vinden.