De praktijk van Tara-Eva Kuijpers Wentink verkent abstracte, amorfe vormen die verwijzen naar de innerlijke fysieke aspecten van het menselijk lichaam en zijn weefsels. Door sculpturale installaties creëert ze een omgeving die de kijker uitnodigt om een glimp op te vangen van een andere wereld. De kleuren die ze in haar werk gebruikt benadrukken een vlezige zachtheid, terwijl de materialen het tastbare aspect van haar werken versterken. Haar werk doet denken aan wortels die ontspringen uit een plant of aan aderen die leven laten pulseren in een hart, en belichaamt de dualiteit van zowel de oorsprong van het leven als de dreigende dood.