Gegee Ayurzana's werken draaien om gebarende schildertechnieken op sculpturale vormen. Door penseelbewegingen als onderwerp op zichzelf te gebruiken, verkent haar werk aanvankelijk verschillende oppervlakken en vormen om de conventionele verhalen over wat een schilderij maakt in twijfel te trekken. Gevangen tussen loslaten en aan de muur blijven, tasten haar werken verder de mogelijkheid van het schilderij af om zich zowel te associëren als te dissociëren van de ruimte waarin het materieel bestaat. Geïnspireerd door de rauwe creatieve drang van grottekenaars, wordt Ayurzana's praktijk gedreven door het idee van de rol van een kunstenaar als bemiddelaar of gereedschap (in plaats van het westerse idee van een geniale schepper) om de aanwezigheid van een 'kosmische creatieve kracht' te onderzoeken, die werkt buiten de creatieve beperkingen van een individuele kunstenaar.