Soms gaat een boodschap iemand volledig voorbij of belandt die midden in een misverstand. Signalen die onvoorstelbare afstanden overbruggen, kunnen nog altijd onbeantwoord blijven, net zoals herinneringen en geschiedenissen onerkend blijven voortleven. In Saija’s verkenning van Melanesisch-Molukse ervaringen probeert hij deze vluchtige momenten te vangen en erkent hij dat het misschien nooit te laat is om dingen op te helderen, of misschien toch wel. Sommige momenten gaan voorbij en laten woorden en verhalen achter die nooit volledig begrepen zijn, zoals ook de complexiteit van onze gedeelde ervaringen in stilte kan verdwijnen. Via zijn multimedia werk weeft Saija een tapijt van persoonlijke en collectieve verhalen en nodigt hij ons uit om af te stemmen en opnieuw verbinding te maken met wat onbekend is gebleven. De verbeelding van wat was en wat had kunnen zijn, is tegelijkertijd een zachte, veerkrachtige en speelse weerstand tegen koloniale structuren.