Kaspar Dejong's werk verkent tekens en symbolen als essentiële elementen van communicatie, volgens de semiotische traditie. Door alledaagse signalen te decontextualiseren en ontleden, bevraagt Dejong hun oorspronkelijke betekenissen. Zijn fascinatie ligt in de menselijke drang om een stempel achter te laten, waarbij hij observeert hoe individuen interacteren en zich aanpassen in reactie op zintuiglijke prikkels. Komende uit een graffiti-achtergrond onderzoekt Dejong deze stedelijke markeringen en incidenten; zijn installaties bevatten vaak gevonden materialen en natuurlijke elementen, verzameld tijdens zijn zwerftochten door de stad. In zijn schilderijen, verstoord door gekleurde stippen, cijfers en letters, creëert Dejong een abstracte taal door krassen en gedeeltelijk uitgewiste vormen. Met behulp van spuitverf, grafiet, olie en acryl bouwt hij composities, beginnend met letters en cijfers, resulterend in een onbekend visueel vocabulaire dat de kijkers uitdaagt.